کشیدن بخیه

سه شنبه 11 مهر بابایی زود از سر کار اومد خونه یکمی استراحت کرد ، مامانی هم سالاد الویه درست کرده بود قرار شد اول بریم بخیه های منو بکشیم بعدشم بریم بیرون گردی. 

تا اومدیم از خونه بزنیم بیرون خیلی دیر شد همش مامان و بابا استرس داشتن که یه وقت به دکتر نرسن اما خدا روشکر وقتی رسیدیم هنوز دکتر نرفته بود ،تازه دو تا مریضم جلومون بودن .بالاخره ساعت 7:10 دقیقه رفتیم تو مطب ،بابایی منو تا گذاشت رو تخت شروع کردم به گریه خوب آدم میترسه اونم من که انقدر حساسم، اول یه اسپری به زخمم زد ،بعدش سر گره بخیه مو چید ، در عرض سه سوت هم نخشو کشید همه ی اینکارا با هم 10 ثانیه هم طول نکشید ولی من کلی گریه کردم. آخرشم قبل از بیرون اومدن با آقای دکتر مهرداد معمارزاده یه عکس یادگاری گرفتیم .

من همینجور که میبینید هنوز در حاله گریم 

بعد از بیمارستان رفتیم بازار ، ساعت ده و نیم هم رفتیم یه پارک نزدیک خونمون نشستیم البته از همون ثانیه اول که نشستیم ومامان این لباسو تنم کرد تا یک ربع بعدش که رفتیم سوار ماشین بشیم که بریم خونه و مامان این لباسو از تنم در آورد من جیغ زدم. آخه این چه لباسیه همش میره تو دهنه آدم.

به خاطر همین موضوع نه مامان تونست غذا بخوره نه بابا ، واسه همین والدین گرامی بی خیال پارک شدن و تصمیم گرفتن بیان خونه با آرامش و بدون صدای گریه غذاشونو بخورن.

یه چند تا عکسم تند تند مامانی از منو بابا گرفت.

بابایی زوری دستمو گرفته کلامو بر ندارم

اینجا بیشتر معلومه که چقدر محکم گرفتتم

فعلا بای بای تا بعد.....